เรื่องแรก

หลังจากไว้ผมยาวมานานในที่สุดก็ไปตัดผมมาสั้นมาก

กะว่าจะเอารูปมาลงไว้ถ่ายตอนผมยาวก่อนไปตัด

แต่ว่าพอตัดเสร็จแล้วก็คิดว่าไม่เอามาลงดีกว่า

สภาพแบบว่า นี่มันรองทรงชัดๆ

ในแบบที่เลือกมาอย่างเท่อ่ะ ตัดไปตัดมาไม่เห็นเหมือนแบบซักนิด

ความจริงมันก็ไม่ได้แย่หรอกนะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดี

เห็นพี่เขาตั้งใจตัดเต็มที่ก็พออภัยละ

...

เรื่องต่อไป

เรื่องนี้มันก็นานแล้วอ่ะนะแต่คิดทีไรขำทุกที

ช่วงนี้ก็คงจะรู้ๆกันอยู่อ่ะนะ ว่ามีการรณรงค์เรื่องโลกร้อน

พอดีว่าวันนั้นไปงานหนังสือกับเจ๊ๆ แล้วเขามีแจกถุงผ้า

เจ๊เก๋ก็ซื้อหนังสือมาแล้วก็เอาใบเสร็จไปแลกถุงผ้ามา

แล้วไอ้ตอนที่ให้มาเนี่ย

ถุงผ้าห่อถุงพลาสติกอย่างดี

แล้วก็เขาก็เอาใส่ถุงหิ้วพลาสติกให้อีกที

ได้ถุงผ้ามา 1 แต่เพิ่มถุงพลาสติกอีก 2

เห็นแล้วเครียดเลย ไม่รู้จะรณรงค์ทำไม

หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน ก็มีเรื่องมาบ่นๆหน่อย

ก็ตามชื่อนั่นแหละ เกี่ยวกับอาหารการกิน เรื่องมันมีอยู่ว่า...

ในคืนหนึ่ง มีชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง เกิดอาการหิวข้าวอย่างมาก

ชายหนุ่มคนนั้นเลยคิดว่าไปกินข้าวดีกว่า ก็เลยออกเดินทางไปซื้อข้าว

เมื่อไปถึงร้านข้าวก็เลยเขียนสั่งไปว่า "กะเพราไข่ดาว"

ก็คิดว่าคงไม่ต้องระบุมั้งว่าเนื้ออะไร เขาคงรู้ว่าเป็นหมูสับ

แล้วก็เดินไปซื้อน้ำ กลับมาเอาข้าวกลับหอ

และแล้วเหตุการณ์เลวร้ายก็เกิดขึ้น เมื่อเปิดกล่องผัดกะเพราขึ้นมา

ไข่ดาวครับ มันเป็นไข่ดาวแล้วก็เอามาหั่นๆ แล้วก็เอาไข่มาผัดกะเพรา

.....

"กะเพราไข่ดาว"

.....

ชายหนุ่มก็เลยไประบายความอัดอั้นกับเพื่อน

เพื่อน:"ก็เมิงสั่งกระเพราไข่ดาวนี่หว่า กูเคยเห็นนะว่ามันมีเมนูนี้จิงๆ"

ชายหนุ่ม:"เมนูที่ไหนวะ เกิดมาไม่เคยเห็น"

เพื่อน:"ก็มันเป็นอาหารตามสั่งไง เมิงสั่งยังไงก็ได้ยังงั้นแหละ 555"

 

ปล. เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่าคิดว่าคนอื่นจะเข้าใจอย่างที่เราคิดทั้งหมด

 

Blog Tag ครับ เป็นนวัตกรรมใหม่ในหมู่ blogger
ที่ระบาดเข้าสู่เมืองไทย ( ขนาดนั้นเลยเรอะ ) หลักการของมันคือ
คนที่โดน Tag จะต้องเขียน “สิ่งที่คิดว่าคนอื่นไม่รู้เกี่ยวกับตัวเรา”
5 อย่าง และส่งต่อหรือที่เรียกว่า Tag นี้ไปให้คนอื่นอีก 5 คน

(ก๊อปมา)

...

เนื่องจากว่าผมโดน TAG ค้าบ ผ่านมาหลายเดือนมากมาย แต่ไม่มีเวลาและอารมณ์ที่จะอัพเรื่องใดๆทั้งสิ้น(ขี้เกียจนั่นเอง 55)

ก็เลยจะมาพูดเรื่อง TAG ให้ฟัง เริ่มเลยแล้วกัน

...

ข้อ 1 ชื่อ

หลายๆคนคงเคยสงสัยกันช่ายป่ะ ว่าชื่อ ค้อน ค้อง คล้อง (ที่ถูกคือฆ้อง ฟังกัน เขียนกันให้ถูกหน่อย) มันมีที่มายังไง

แล้วมีพี่น้องชื่อกลอง ฉาบ ปี่ ไรพวกนี้มั่งป่าว

เนื่องจากพ่อแม่ ข้าพเจ้านั้น ตั้งใจไว้ว่าจะมีลูก 2 คน คือ พี่สาว(ขิม) และพี่ชาย(ขลุ่ย)

แต่แล้วก็ตั้งท้องข้าพเจ้ามาอีกคนหนึ่ง ก็คงจะประมาณว่า เฮ้ยแล้วจะตั้งชื่อไอ้นี่ว่าไรดีเนี่ย

พี่มันก็ขิม กะขลุ่ย ดูเหมาะเจาะคล้องจอง มีชื่อจะเข้หลุดออกมาในลิสด้วย(มั้ง)

เกือบไปแล้วคับพี่น้อง ดีที่เค้าคิดถึงอนาคตเรานะเนี่ย ก็เลยเป็นเครื่องดนตรีหมวด ค

คือฆ้องในปัจจุบันนั่นเอง ถึงจะแปลกแต่เท่ดี ไม่ซ้ำใครด้วย

...

ข้อ 2 จุดซ่อนเร้น

อ่านแล้วอย่าคิดมากล่ะ จุดที่ว่านี้คือคิ้วซ้ายนั่นเอง โดยใต้คิ้วซ้ายนั้นจะมีสิว(มั้ง) อยู่หนึ่งเม็ด

ด้วยความที่เป็นคนชอบแกะสิว ก็เลยแกะมานซะ ทำเอาเลือดโชกเลย แล้วมันก็เป็นหลุมๆ

ต่อมามันก็ขึ้นมาอีกเนื่องจากว่ามันเป็นหลุมๆ ทำให้มีเหมือนไขมันไปอุดตัน ก็แกะมานอีก

มันขึ้นก็แกะ มันขึ้นก็แกะ มันขึ้นก็แกะ

แล้วในที่สุด ตอนนี้มันกลายเป็นเหมือนก้อนเนื้ออารายสักอย่างอยู่ใต้คิ้วซ้าย

แต่ด้วยความที่คิ้วเข้มมันก็เลยซ่อนอยู่ภายใน

...

ข้อ 3 ความโง่

อันนี้ถือว่าโง่มาก โง่สุดๆ อภิมหาโง่เลยก็ว่าได้

ตอนนั้นอายุเท่าไรไม่รู้ รู้แต่ว่ามีเครื่องโม่ปลาที่บ้านคับ แล้วก็ช่วยแม่โม่ปลา เด็กดีมาก

แล้วก็โม่จนเสร็จคับ แต่แม่ยังไม่ได้ปิดเครื่องคับ กำลังเก็บของ

ด้วยความว่างหรืออะไรดลใจก็ไม่รู้คับ นิ้วชี้จิ้มเลย(ตรงส่วนที่เป็นใบมีด คล้ายๆใบพัดลม)

ขาดครับพี่น้อง ขาดไปเกือบๆข้อ

ถ้าใครสังเกตุดีๆก็จะรู้ว่านิ้วชี้ขวาข้าพเจ้าไม่สมประกอบ

...

ข้อ 4 เกลียดขิง

เนื่องจากว่ามันเป็นแฟนไอ้ท๊อป(ว่าไปนั่น)

เหตุผลจิงๆก็คือ ตอนนั้นอยู่ประมาณ ป.1-4 อ่ะ ก็กินอาหารกลางวันของโรงเรียนอ่ะนะ

พอดีมีข้าวคลุกกะปิ(ชอบมากๆ) ก็หามะม่วง(ความจริงไม่มี) ก็เหลือบไปเห็นเส้นๆสีเหลืองๆ

เอ..ให้มะม่วงสุกมาหรือ ก็ใส่แหลกเลยคับพี่น้อง แล้วก็หยิบมาชิมคับ2-3เส้น

ถึงกับซีด รีบหยิบในจานออกทันที ก็เลยเกลียดขิงตั้งแต่ตอนนั้น

...

ข้อ 5 โรคจิต

ก็มีบางคนพอรู้ๆอยู่แหละ แต่ก็คงหลายคนที่ไม่รู้ โรคที่ว่าก็คือชอบลูบอะไรที่มันเย็นๆ

โดยเฉพาะแขนขา เพราะตอนเด็กๆเวลาพอกับแม่อาบน้ำก็จะไปลูบๆ เพราะมันเย็นดี

บางทีก็เอาหน้าไปซุกแขนมั่ง ซุกขามั่ง ก็เลยติดเป็นนิสัย

เดี๋ยวนี้บางทีนอนๆอยู่ก็มีรุกรานคนข้างๆบ้าง แต่ไม่ได้ตั้งใจนะ

นอกจากคนที่สนิทเนี่ยตั้งใจ เพื่อน(สนิทมากๆ) พ่อแม่ ญาติพี่น้อง โดนกันเกือบหมด แต่เดี๋ยวนี้ก็น้อยลงและ

แต่ถ้าเผลอไปโดนใครเนื้อตัวเย็นๆนี่บางทีก็แทบห้ามใจไว้ไม่อยู่ ก็ระวังตัวกันด้วยแล้วกันนะ หึหึ

...

คนที่จะ TAG เนี่ยหายไปหลายคนเพราะช้าเลยโดนคนอื่นตัดหน้าไปเกือบหมดและ

ก็ขอ TAG มด ต้อง เกด ใหม่ ท๊อป อย่าลืมทำกันล่ะอยากอ่าน เอิ๊กๆ

แล้วก็วันวาเลนไทน์ ไปกินข้าว "น้องๆ ไม่พาแฟนมากินข้าวซักคนล่ะ" "... เอ่อ ไม่มีอ่ะพี่" สะเทือนใจเล็กน้อยกะคำถาม

ก็ขอให้เพื่อนๆทุกคนมีความสุข สมหวังกันเร็วๆ ขอให้ผมมีแฟนเร็วๆด้วยเถอะค้าบ

เพราะตอนนี้เริ่มชินแล้ว จนถึงขนาดว่าลืมไปแล้วว่าวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์

 

ป.ล. ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เม้นใครน้า เหตุเพราะว่ามันเม้นไม่ค่อยได้ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร บางทีพิมแล้วกดส่งไม่ได้

       บางทีไม่มีที่ให้พิม ก็ขอโทษด้วยที่อ่านแล้วไม่ได้เม้นอ่ะ สุดวิสัยจิงๆ

วันนี้มันอะไรกันเนี่ย ขอบ่นหน่อยเหอะ

ก็วันนี้มีรถมอไซค์ขี่รถตัดหน้าก็เลยเบรค ถ้าไม่เบรคก็ชนแน่นอน รถก็เลยล้ม

พอล้มเสร็จแม่งขับหนีกูเลย เคืองว่ะ รู้งี้ปล่อยชนแม่งก็ดี อาจไม่ล้มไม่ต้องเจ็บตัวด้วย

เสียค่าโง่ไป เป็นแผล+โดนด่าบ้างเล็กน้อย

...

ตอนเย็นกลับมาเล่นเนต ไปอ่านสเปซเพื่อนมา มันไปเที่ยวงานที่เกษตรกัน

แต่ไม่มีใครชวนกูเลย แซดมาก อยากไปด้วย แต่ไมไม่มีคนนึกถึงกูเลยวะ

แฟนก็ไม่มี เพื่อนก็ลืม

เคือง เศร้า แซด ......... เจ็บ(แผล)

 

 

ป.ล. ทำไมวะ?

เมื่อวันอังคารที่ 21 ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดของนายกอร์ฟ ก็ขอแฮปซะหน่อย

ได้มีการไปกินชาบูชิกัน(แต่ออกกันเองทุกบาททุกสตางค์) เนื่องจากไม่ได้กินนานก็เลยซัดไปเต็มคราบ

อิ่มแบบสุดๆ ไม่เคยอิ่มเท่านี้มาก่อนในชีวิต ลุกขึ้นเดินไม่ได้เลย อาหารมาจ่อที่คอหอยท่าเดียว แต่ก็ทนจนกระเพาะย่อยไปได้

.....

วันนี้มีงานกีฬาแคแสด ซึ่งมีทุกปี และทุกปีต้องจัดวันพฤหัสด้วย ก็ไม่รู้นะว่าเพราะอะไร

แต่ถ้าให้เดาก็คงเพราะ วันพฤหัสสีแสดมั้ง 555

ทั้งที่วันนี้น่าจะหยุดเรียนแท้ๆ แต่กลับต้องไปเรียนแลบ แถมแทบไม่ได้นอนเลยด้วยเพราะเล่นไพ่ทั้งคืน

เล่นกันยาวนานมาก ขึ้นสวรรค์ ลงนรก ไปหลายรอบ พอจบเกม เสียไปทั้งหมด 1 บาท - -" (แล้วกูจะเล่นทามไมวะเนี่ย)

พอตกเย็นก็มีงานคอนเสิตครับ เพิ่งรู้ข่าวเมื่อตอนกลางวัน ก็รีบหาพรรคพวกอย่างด่วน แล้วก็ไม่พลาด ได้ไปแดนซ์สมใจ

วงที่มาก็หลายวงอยู่ แต่ที่มันๆก็คงเป็นเพลย์กราวกับบิ๊กแอสนี่แหละ มันสุดๆ เต้นเหงื่อท่วม ร้องจนเจ็บคอไปเลย

แต่น่าเสียดายสลอทแมชชีนไม่ยอมมา อุตส่าห์รอดู แต่ก็ยังสนุกสุดๆอยู่ดี(ถ้าสลอทแมชชีนมาคงสุดๆกว่านี้)

เนื่องจากว่าวันที่ 14 -19 มีงานลาดกระบังนิทรรศ ก็เลยมีกานหยุดยาวตั้งแต่ เสาร์ถึงอาทิตย์ 9 วัน

หลังจากที่วันที่ 11-12 ไปงานแฟทมาก็ได้กลับบ้าน(ญาติ)ในวันจันทร์ แล้วก็กลับมาลาดกระบังวันเสาร์

ซึ่งเป็นวันที่ยาวนานมาก เริ่มต้นจากตื่น 7.30 น. แล้วก็ไปอยู่ร้านกาแฟ(กลายเป็นเด็กล้างจานไปละ) จนถึงเที่ยงกว่าๆ ก็กลับ

ฝนที่มันทำท่าจะตกตั้งนาน พอขึ้นรถได้มานานก็ตกซะอย่างหนักเลย โชคดีมากที่ขึ้นรถก่อน

แล้วก็เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้นั่งเรือ สภาพน้ำนี่แบบว่ากลิ่นสุดๆไปเลยคับ แต่นั่งแล้วลมเย็นดีอ่ะ ตอนเรือแล่นไม่ค่อยมีกลิ่นเท่าไร

แต่แอบเซ็งคนที่นั่งข้างๆเรืออ่ะ ไม่ยอมยกผ้ากั้นขึ้น พอน้ำกระเซ็นก็ก้มหัวหลบอย่างเดียว ไม่มีน้ำใจเอาซะเลย(เห็นคนอื่นเซ็งกันหลายคน)

พอนั่งมาถึงเดอะมอลบางกะปิ ก็ไปดูหนังเรื่อง 007 กับนายม่อน ก็สนุกดีภาคนี้ คุ้มค่าเงิน

ซึ่งภาคนี้ถือว่าเป็นภาคแรกของนิยายเรื่อง 007 เป็นหนังภาคที่ 21 มีการเปลี่ยนตัวคนแสดง 007

ที่สำคัญเลยคือบุคลิกของ 007 เปลี่ยนไป ออกแนวเถื่อนๆดิบ บู๊ล้างผลาญ สะใจมาก

หลังจากดูหนังเสร็จก็ไปกินMK(อีกแล้ว) กลับมาถึงลาดกระบังก็ 3 ทุ่มกว่าละ

ง่วงก็ง่วงเพราะตื่นเช้า พอมาถึงห้องได้แป๊บเดียว นายม่อนก็ชวนไปเล่นเกมอีก กว่าจะได้นอนจิงๆก็ปาเข้าไป 6 โมงเช้า

เป็นวันที่ใช้เวลาไปคุ้มค่ามากจิง 22 ชั่วโมงครึ่ง

 

ป.ล.1 ข้อดีของการกลับบ้าน กินดีอยู่ดี อิ่มจังตังเพิ่ม มีคนดูแล สบายกายสบายใจ

ป.ล.2 นอนเยอะประสบการณ์น้อย นอนน้อยประสบการณ์เยอะ

หลังจากการรอคอยอันยาวนานก็ได้ไปงานแฟทสมใจ ประกอบด้วย ฆ้อง ต้อ หนุ่ม กวง บัด อาท กาน

งานก็สนุกมากมายนะ แต่ก็เจอปัญหามากมายหลายอย่างตั้งแต่วันแรกเลย

.....

เนื่องจากความขี้เกียจของใครหลายคนก็เลยตกลงกันว่าเราจะไปวันเสาร์ จากที่ตอนแรกบอกจะไปนอนกันตั้งแต่ศุกร์

แล้วก็มีการนัดกันดิบดีว่าตื่น10โมงออกไม่เกิน11โมง แต่ด้วยหนุ่มและกานทำให้ออกจากลาดกระบังตอนบ่ายโมง

แล้วตอนแรกนึกว่าต้อไม่ไป พอรถแท็กซี่ออกไปได้ตั้งนานและต้อก็โทรมาบอกไม่รอกูเลยต้องกลับไปรับอีก

มิเตอร์ขึ้นไป 100 บาท ได้กลับมาอยู่ที่เดิม

พอกลับมาถึงหอต้อ กานผู้เชื่องช้า(ทำอะไรช้าตลอด)ก็ลงไปเข้าห้องน้ำอีก กว่าจะไปถึงหอนายอาทก็ปาเข้าไปเกือบๆบ่ายสาม

แล้วก็ต้องช็อครอบสอง เมื่อนายอาทยังไม่ได้อาบน้ำ -*-

พออาบเสร็จก็จะกินข้าวอีก แล้วก็สั่งข้าวกัน แต่ข้าวเหลือ 2 จาน ก็คิดว่าสละให้อาทแล้วกัน

แต่สั่งไปสั่งมาอาทอดกินซะงั้น สมน้ำหน้าสวรรค์ลงโทษ(แต่ก็น่าสงสาร)

หลังจากการเดินทางอันยาวนานในที่สุดก็ไปถึงงาน ตอน 4 โมงเย็น ช้าไป3-4ชั่วโมง

พอไปถึงงานก็เกิดอาการเลยครับ ตาลาย คอเคล็ด คงรู้สาเหตุนะ อิอิ

พอไปถึงก็ไปเลยครับ ขอนแก่น หนุกดี แต่ไม่มีใครเต้นเลยอ่ะ นั่งกันหมด แต่เสียงกะอารมแสดงประทับใจดี

แล้วทั้งวันก็เริ่มน่าเบื่อ จนใน buddha bless ที่รอคอยก็มาถึง แต่ร้องๆไปเสียงลำโพงไม่ดีอีก

เนื่องจากเวทีสวรรค์อยู่ไม่ได้ก็เลยต้องย้ายไปเวทีนรกกัน เลยได้ฟัง ไฟเออร์ไปซะ 3 รอบ

แล้วก็คอมโบเซต buddha bless โจอี้ สิงเหนือเสือใต้ มันสุดๆ แล้วก็วันแรกก็จบไป

เดินหารถแท็กซี่อีก 1 ชั่วโมง

.....

วันที่ 2 ก็วุ่นวายตามเคยเนื่องจากความเห็นไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไร เลยเกิดการเดินไปเดินมาซะหลายรอบ

ผลสุดท้ายเดินหลงไปคนเดียว เลยได้ไปดู slot machine คนเดียว

เป็นอะไรที่ประทับใจมาก เพลงเพราะ ซึ้ง มัน เข้าถึงอารมณ์ แต่อยู่คนเดียวเลยอดเต้นเลย

แล้วโทรศัพท์ก็เจ๊ง พูดอะไรก็ไม่ได้ยินก็เลยไปนั่งเศร้าอยู่ ก็ได้ไปเจอเพื่อนต้อ ก็เลยไปดู paladox

เป็นอะไรที่มันมากๆ เต้นกระจาย แล้วก็เต้นกะสาวด้วย มีการหยอกล้อกันเล็กน้อย อิอิ

หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยมีไรเท่าไร(เริ่มยาวและเบื่อ) sofa ก็ร้องแต่เพลงเก่าที่ไม่มีใครรู้จักอีกเลยน่าเบื่อมาก

พอหลังจากโซฟานี่ฮามากอ่ะ คือ วงเราระบาย ชื่อวงแปลกดี

พอออกมาก็เอาเลยครับ เราระบายจริงๆ เพลงตะโกนโหวกเหวก นักร้องโวยวาย เข้าคอนเซ็ปชื่อวงเด๊ะ

ความฮาเนื่องมาจาก บนเวทีมีไมค์ 2 ตัว นักร้องก็เอาเลยครับ ร้องๆไปล้มมันไปซะ 1 ตัว

แล้วก็จะไปเอาอีกตัวมาร้อง มีการเทสเอามือไปตบๆ(คิดในใจ;อ้าว เฮ้ย ไม่ดังนี่หว่า กุต้องเก็บตัวเก่าหรือวะเสียฟอร์มหมด)

เนื่องจากมันเป็นท่อนโซโล่ เขาเลยเดินไปข้างๆไมค์ตัวเก่า แล้วก็หันไปมองข้างๆเวที

(เฮ้ย พวกสตาฟเมิงหายหัวไปไหนหมดวะ ไมค์ไม่ดังรู้ไหมเนี่ย ท่อนโซโล่จะจบแล้วนะโว้ย)

แล้วเขาก็หันไปมองไมค์อีกครั้งช้าๆ แล้วเขาก็ต้องจำใจหยิบมันขึ้นมาร้องอีกครั้ง

แล้วก็หันไปข้างเวที(พวกสตาฟเมิงทำกูเสียฟอมหมด สาดดด)

พอจบเพลงเขาก็วิ่งหายไปหลังเวทีแล้วกลับมาอีกครั้งพร้อมกับสายไมค์(กูแก้เองก็ได้วะ)

แล้วก็กลับหอ อาท นอน

 

ป.ล.1 ย้ำอีกครั้งว่าประทับใจ slot machine มาก

ป.ล.2 ใครไม่ได้ไปแนะนำให้ไปสนุกจริงๆคุ้มค่าเงิน แต่คงต้องรอปีหน้านู่นแหละ

ในที่สุดเกรดก็ออกมาครบซะที ได้ทั้งหมด 2.28

อยู่ในขั้นที่น่าพอใจ เพราะมันก็น่าจะได้ประมาณนี้ ดีกว่าที่คิดนิดหน่อย

ตอนนี้ชีวิตเริ่มเข้าสู่ภาวะปกติ เริ่มน่าเบื่ออีกแล้วเพราะต้องเปิดเทอมแล้ว ทั้งที่ยังเที่ยวไม่ค่อยหนำใจเลย

หลังจากผ่านช่วงเวลาเลวร้ายมาเยอะ แต่ความจริงแล้วอ่ะมันไม่ได้มีอะไรเลวร้ายเลย เราคิดไปเอง(มั้ง)

เกรดที่ออกมาก็ไม่ได้เลวร้าย คู่โปรเจคก็แยกแล้ว พ่อแม่พี่น้องก็ให้กำลังใจ มีใครหลายคนผ่านเข้ามา(ไม่รู้คิดไปเองป่าว)

ทำให้เทอมนี้มีกำลังใจสู้ชีวิต มีกำลังใจในการเรียนต่อไป

.....

วันที่ 5 นี่ก็ลอยกระทงแล้วสิ ยังไม่รู้เลยว่าจะไปลอยไหนดี แต่เมื่อวันที่ 2 มีที่ลาดกระบัง

ถ้าใครไม่เคยไปลอยที่คณะเกษตร แนะนำให้ไปลอยได้เลยนะ มีจับเบอร์หาคู่ลอยด้วย อาจจะได้สาวๆสวยๆมาร่วมลอยกระทงนะ

ความจริงก็ไปเสี่ยงดวงมาแหละ แต่ดันจับได้ผู้ชาย แถมหล่อด้วย

พอกลับมาลอยที่วิดวะ กระทงที่ทำจากกาบมะพร้าวก็คว่ำอีก รู้สึกแย่ อุตส่าห์อธิษฐานซะดิบดี

ก็เลยต้องหาที่ลอยใหม่ในวันที่ 5 ซะละ

.....

ใครที่เคยคิดว่าลาดกระบังไม่มีคนสวยๆเนี่ย คิดผิดมหันต์

หากใครที่ไปดูงานประกวดเมื่อวันลอยกระทงเนี่ย จะรู้ว่าคนสวยๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆ เนี่ยก็มีในลาดกระบังเหมือนกัน

ถ้าใครอยากจะจีบเนี่ยนะก็ให้ไปดูที่วิดยาอ่ะส่วนมากจะเป็นเด็กวิดยา

แต่ควรระมัดระวังอย่างหนึ่ง ระวังเป็นผู้ชาย 555

 

ป.ล. เพิ่งรู้ว่าลาดกระบังมีคนสวยขนาดนี้ แต่เป็นผู้ชาย!!!

คนเราทุกคนต่างก็มีเส้นทางที่ต้องเลือกเดินของตัวเอง

แต่ทำไมเส้นทางที่เราเลือกเดิน ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องคู่โปรเจค หรือแม้แต่เรื่องความรัก มันดูเหมือนจะผิดพลาดไปหมด

......

ทำไม? เราถึงได้เรียนวิดวะไฟฟ้า(ภาคอิเล็ก) แล้วเรียนออกมาก็ไม่ดี

ทำไม? เราถึงจับคู่โปรเจคกะคนนี้ แล้วโปรเจคก็ออกมาไม่ดี 

ทำไม? เราถึงกลับไปรักคนเก่าๆ แล้วสุดท้ายเขาก็เลือกเส้นทางที่จะเดินไปกับใครบางคน

......

แล้วเราต้องทำอย่างไรต่อไป?

......

คงต้องหยุดคิดแล้วเรียนต่อไป เพราะเส้นทางนี้เราคงเดินกลับไม่ได้อีกแล้ว

คงต้องเลือกคู่โปรเจคใหม่ หรือเดินไปคนเดียว

คงต้องหยุดความรู้สึกเอาไว้ แล้วเดินกลับออกมาจากเส้นทางของใครบางคน

......

มันคงถึงเวลาซะที หยุดความคิดหยุดความรู้สึกเก่าๆทั้งหมด แล้วเดินไปในเส้นทางของเรา

 

 

ป.ล.1 บางครั้งความรู้สึกก็อยู่เหนือเหตุผล

ป.ล.2 เพราะสิ่งที่ทำให้เราต้องเสียใจ คือ สิ่งที่มันผ่านไปแล้ว เราไม่สามารถที่จะกลับไปแก้ไขมันได้

        ถ้าเราไม่อยากให้อดีตของเราต้องมีแต่เรื่องเสียใจ ก็ต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด

 

วิดวะปี3

คนหนึ่งอยู่จุฬา                                                         อีกคนอยู่ลาดกระบัง

คนหนึ่งเหมือนพี่                                                         อีกคนเหมือนเพื่อน

คนหนึ่งอยู่ใกล้                                                              อีกคนอยู่ไกล

คนหนึ่งเจอหน้าทุกวัน   กินข้าวด้วยกัน  ดูหนังด้วยกัน                         อีกคนแค่หาโอกาสคุยกันก็ยากเต็มทน

ผลสุดท้ายเราก็แพ้เขาทุกอย่าง

ถึงแม้บางทีอาจไม่จำเป็นเสมอไปที่ความรักจะต้องจบลงด้วยการได้เป็นคนรัก(จากโบ)

แต่ความเจ็บปวดในใจมันไม่สามารถลบออกไปได้เลย

แต่วันนี้เราก็ขอบคุณมากนะ ที่ไปกับเรา ทำให้เราสบายใจจากเรื่องต่างๆ ทำให้ความทุกข์ของเราหายไป

ขอบคุณนะแม้ว่าเธอจะไม่รักกัน

 

ช่วงหลังสอบมานี่วันๆเอาแต่เล่นเกมอย่างเดียวเลย ซึ่งเกมที่เล่นก็คงหนีไม่พ้น Warcraft DotA นั่นเอง

หลายๆคนก็คงรู้จักกันดีอยู่แล้ว ซึ่งมันเป็นเกมที่เลือกตัวฮีโร่มาป้องกันฐาน ทีมละไม่เกิน 5 คน ถ้าเจอกัน 5-5 เนี่ยหนุกมาก

แล้วทำไมต้องพูดถึง ก็เพราะว่ามีเรื่องจะบ่นน่ะสิ มีอยู่วันหนึ่งเซ็งมาก ขอระบายหน่อยเหอะไม่ไหวแล้ว

"ฆ้องอยู่ไหนวะ ไปเล่นเกมกัน"

"อยู่ซอย 3 ว่ะ เล่นร้านไหนอ่ะ"

"เล่นร้าน LCD ดิ ไปรออยู่หน้าร้านเลย"

"ไปเล่นร้านเจ้าคุณดีกว่า 2 ฟรี 1 นะเว้ย LCD แล็กด้วย จอก็มืด"

"ไม่เอาเล่นนี่แหละ กูไม่ชอบเม้าร้านเจ้าคุณ ไม่แล็กหรอก จอมืดก็ปรับแสงเอาดิ"

สรุปคือก็ไปเล่นร้านนั้น เซ็งมากอ่ะ ร้านแม่งก็แพง แคบก็แคบ จอแม่งก็มืดช่วงบนๆเพราะว่ามันเป็น LCD มุมมองมันแคบ แล็กก็แล็ก

.

.

.

ตาแรกแพ้ "เฮ้ยฆ้องไมมึงไม่อย่างนั้น ไมไม่อย่างนี้"

"เฮ้ย ใจเย็นดิ ก็ตัวนี้กูเพิ่งเคยเล่นไม่กี่ครั้งอ่ะ มันก็ต้องฝึกกันมั่งดิ จะให้เล่นดีเลยได้ไง"

"ฝึกก็ไปฝึกกะบอทดิวะ"

"ก็กูอยากเล่นอ่ะ(ฝึกกะบอทจะได้อะไร)"

.

.

 

ตาที่สอง "กูเล่นตัวเดิมนะ"

"ไม่ต้องเลยไม่เอาแล้ว"

"งั้นกูแรนดอมนะ"

"ไม่ต้องเลย"

"ก็กูไม่รู้จะเล่นตัวไหนนี่หว่า"

"มึงก็เลือกมาดิวะ ตัวที่เล่นเป็น ตัวดีๆอ่ะ"

สรุปคือ กูจะเล่นตัวที่อยากเล่นแม่งก็ไม่ให้กูเล่น(ต้องเล่นตัวที่พวกมึงอยากให้กูเล่น) กูจะแรนดอมก็ไม่ได้ กูเล่นไม่ดีก็บ่น

แต่พวกมึงเล่นตัวที่พวกมึงอยากเล่น บางทีพวกมึงก็แรนดอม แล้วไมไม่บ่นกันมั่งอ่ะ บ่นกูคนเดียว

เจอแบบนี้บ่อยๆ เจอแบบนี้หลายๆคนกูก็เซ็งนะ

 

ป.ล.1 เล่นเกมก็เล่นกันหนุกๆดิ บางคนบ่นๆมันก็ไม่เท่าไรหรอกถ้ามันขำๆอ่ะ แต่บางคนทำไมต้องบ่นแบบจริงจังด้วย เล่นเกมจะซีเรียสอะไรมากมายวะ

ป.ล.2 คนเราไม่ได้เก่งมาตั้งแต่เกิด จะได้เล่นเก่ง หรือเล่นได้อย่างที่คนอื่นต้องการ เพราะพวกมึงก็เล่นไม่ได้อย่างที่กูต้องการเหมือนกันแหละ

ป.ล.3 เวลาเล่นเขาให้เลือกคนละตัวถ้าอยากให้กูเล่นตัวไหนมึงก็เล่นกันเองสิ มึงมีสิทธิเลือก กูก็มีสิธิเลือกนะ กูยังไม่บังคับมึงเลย แล้วมึงจะมาบังคับกูได้ไง

ป.ล.4 ถ้าเล่นแล้วเจอแบบนี้เป็นใครก็ไม่อยากเล่นหรอก

ในที่สุดก็ได้กลับบ้านซะที หลังจากสอบเสร็จ กลับบ้านไปวันๆเอาแต่เล่นวออย่างเดียวเลย เหมือนอัดอั้นมานานเลย 555+

สอบเสร็จจะว่าไปมานก็สบายใจนะ แต่ไม่รู้ว่าพอคะแนนออกแล้วจะเป็นไงนี่ดิ ในที่สุดก็คิดได้(น่าจะคิดได้นานแล้ว)ว่านอกจากจะเข้าเรียนแล้ว ต้องตั้งใจเรียนด้วยเพราะว่า

บางทีอ่านแต่ในหนังสือมันก็อาจจะเข้าใจได้ไม่หมด แล้วก็ต้องตั้งใจอ่านหนังสือด้วย เพราะเราไม่มีทางจำได้หมดอยู่แล้ว(แต่จะทำได้ป่าวว้า เหอะๆ)

แล้วเมื่อวานตอนที่นั่งรถกลับมา เห็นคนใส่เสื้อเหลืองกันเต็มเลย ก็งง ว่ากูตาบอดสีหรือป่าวว้า ดูเสื้อตัวเองมันก็ขาวนี่หว่า

หรือว่าจะเชียบลาซิลอย่างที่พี่ต๊ะบอก เอ๊ะ! บอลโลกมันก็ผ่านมานานแล้วนี่หว่า หรือว่าจะเชียกันถึงครั้งหน้าเลยเพราะปีนี้บลาซิลไม่ได้แชมป์ เหอะๆ

 

 

 

ทุกสิ่งทุกอย่างมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ความรักก็เช่นกัน อยู่ที่เราต้องรู้จักรักให้เป็น

 

ป.ล.1 ผมรักในหลวงค้าบ

ป.ล.2 บรรทัดสุดท้ายนั่นคิดเองนะ ไม่ต้องไปหาที่ไหนแต่ไม่สงวนลิขสิทธิ์(ไว้คิดดีๆได้อีกจะเอามาลง)

ป.ล.3 เห็นเขามีป.ล.กันเลยอยากมีบ้าง

ป.ล.4.1b มีป.ล.แล้วเขียนง่ายดีไม่ต้องมานั่งผูกเรื่อง

ป.ล.4.2b มีป.ล.แล้วทำให้คนอ่านเข้าใจขึ้น(มั้ง)

ป.ล.5 ป.ล.4เลียนแบบมาจากเวลาจัดเวอชั่นพวกโปรแกรม

ป.ล.6 อยากมีก็เลยมีซะเยอะเลย 555

ในที่สุดก็เข้าสู่ช่วงสอบ เบื่อมากมาย  อ่านหนังสือก็ไม่รู้เรื่อง ชีวิตช่างน่าเบื่อจิงๆ

สอบวิชาภาคตั้ง 4 ตัว แต่ละตัวก็ยากจิงๆ สอบตัวแรกออกของเทอมที่แล้วด้วย

พอได้อ่านอ่านของเทอมที่แล้วรู้สึกว่าง่ายมาก แต่ทำไมเทอมที่แล้วอ่านไม่รู้เรื่องก็ไม่รู้

แต่พออ่านของเทอมนี้มันยากขึ้นเยอะเลยอ่ะ อ่านเท่าไรก็ไม่รู้เรื่อง เหอๆๆ

สงสัยต้องลงเรียนหลายๆครั้งมั้งเนี่ย ถึงจะเข้าใจ หึหึ

ก็ไม่รู้ว่าเทอมนี้เกรดจะเป็นยังไงมั่งเนี่ย เริ่มเครียดกะชัวิต เพราะว่าสงสารคนที่อยู่ข้างหลังอ่ะดิ

มีแต่ทำให้คนอื่นเขาผิดหวัง เทอมนี้ก็พยายามตั้งใจใหม่ ไปเรียนทุกคาบ ยังไม่โดดเลยนะเนี่ย

แต่ก็ไปสายบ้าง หลับบ้าง ไม่ค่อยรู้เรื่องบ้าง ไม่ค่อยจะมีอะไรเข้าหัวเล้ยยยยย

แต่ก็ยังขี้เกียจเหมือนเดิม หนังสือไม่ค่อยอ่าน  กะว่าจะอ่านก่อนสอบเป็นเดือนละ

ผลสุดท้ายก็อ่านก่อน 4-5 วัน แต่ก็ดีขึ้นกว่าอ่านก่อนสอบ 1 คืน เหอะๆๆ

ยังไงก็คงจะพยายามให้จบ 4 ปีแหละ ไม่อยากทำให้ใครผิดหวัง

ต้องสู้กันต่อไปถ้ายังมีลมหายใจ

ในที่สุดก็ได้ไปดู Superman & Pirate มาซะที สนุกมากมาย โครตคุ้มค่าเงินเลย

Superman นี่ออกแนวหนังเศร้าอ่ะ ซึ้งๆ จะร้องไห้อ่ะ แต่บู๊น้อยไปอ่ะ เพราะ Superman แม่งเก่งเกินศัตรูไม่รู้จะเอาอะไรมาสู้ 555+

ส่วน Pirate นี่อย่างฮาอ่ะ ฮาแตก ขำทั้งเรื่องอ่ะ ถ้าไม่ได้ดูในโรงนี่เสียดายแย่อ่ะ แต่จบไม่ค่อยดีเท่าไรอ่ะ ทำเหมือนว่าต้องมีภาคต่อแน่นอนไม่งั้นค้างคา เหอๆๆ

แล้วก็รอๆๆๆอีกเกือบๆ 1 ปี ในที่สุดหนังที่รอคอยมันก็จะเข้าแล้ว มันก็คือ........ Spiderman3 โครตน่าดูอ่ะเรื่องนี้ บ้ามากครับมีตัวอย่างมาให้ดูแล้ว มุมกล้องอย่างสวยอ่ะ Spiderman สีดำ โครตเท่อ่ะ เป็นเรื่องหนึ่งในดวงใจเลยนะเนี่ย

พอกลับมาก็ดูบอลต่อ อิตาลีได้แชมป์ โว้ยยยยยย 555 ไม่เสียแรงที่เชียร์ สุดยอดมาก เล่นกันอย่างมันอ่ะ ฝรั่งเศส ก็เล่นได้สูสีกันเลยอ่ะ แต่น่าเสียดายตูเชียอิตาลี เลยได้แชมป์ไป หึหึ(เกี่ยวไหมวะเนี่ย)

วันนี้ Superman เข้าแล้ว อยากดูมากมาย เมื่อวานก็นอนฝันถึง Superman ทั้งคืนเลยตู

สงสัยจะอาการหน้กนะนี่ ต้องหาทางไปดูซะแล้ว ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้อัพสเปซเลยอ่ะ

เบื่อๆ เซ็งๆ ไม่รุจะอัพอะไร เพราะว่าไม่ค่อยได้ติดตามบอลเท่าไรอ่ะ

ตอนนี้ก็อาเจนสู้ โปรตุเกตขยี้อังกฤษให้ได้นะ สู้

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ดูบอลอ่ะได้ดูบางคู่ อาเจนเนี่ยได้ดู โครตเก่งอ่ะ 6-0 สุดยอด ไม่เสียแรงเชียร์

แต่อิตาลีสิ ได้แค่เสมอเองอ่ะ อุตส่าห์เชียร์ แต่ก็เล่นดีอ่ะ สนุกดี ไม่น่าเสมอเลย

แล้ววันนี้ก็ไปดู The Fast 3 ก็สนุกดีอ่ะ แต่ไม่เท่าที่คิดไว้ แถมยังคล้ายเรื่อง Initial D อีก

แต่ว่าเรื่องนี้มีอยู่คนหนึ่ง น่ารักมากมายก่ายกอง น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่รู้ว่าจะบรรยายยังอ่ะ แต่ว่าไม่ใช่นางเอกนี่สิ น่าเสียดาย แต่แค่นี้ก็เด่นมากแล้วอ่ะ(ในสายตาเรา)

ใครที่ไปดูจะรู้ว่าน่ารักขนาดหนายยยยยยยยยยยย(ตูเพ้ออีกแล้ว)

2วันที่ผ่านมาไม่ได้ดูบอลเท่าไรเลยอ่ะ แต่เยอรมันชนะไปตามคาด

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีไรทำเลย น่าเบื่อๆ

The Fast ภาค 3 ก็เข้าแล้ว อยากดูมากมานอ่ะ แต่ไม่รู้จะมีคนไปดูด้วยป่าวอ่ะดิ

ช่วงนี้นอนดึกประจำอีกต่างหาก ร่างกายเริ่มแย่ละ เพื่อนๆที่ดูบอลก็รักษาสุขภาพกานมั่งน้า อิๆๆ

ในสุดเมื่อวานก็ได้ไปดูมาแล้วครับ X-Men 3 สนุกดีนะ ตัวมีปีกโครตเท่เลย

พอกลับมาถึงหอ 3ทุ่มได้ จะดูบอล แต่ก็ไม่ได้ดู เพราะมีรายการพิเศษถึงเที่ยงคืนเลย

เลยได้ดูบลาซิลแค่คู่เดียว แถมดูๆไปหลับอีก 555+

นอนไปได้ประมาณ 4 ชั่วโมง แล้วก็ไปเรียน พอเที่ยงกะว่าจะนอนสัก 2 ชั่วโมง แล้วจะไปบริจาคเลือดซะหน่อย

ที่ชุมนุมก็เสียงดัง เลยไม่ได้นอนเลย  พอไปก็ไปโกหกว่าเมื่อคืนนอนไม่ดึกครับ 555+

พอถึงตอนบริจาคเนี่ย เจ็บมากมายอ่ะ ครั้งแรกเจ็บโครต พอถามพี่ที่เจาะเขาบอกว่า 350 ซีซี

แต่ว่ามันมีถุงใหญ่ด้วย 450 ซีซ๊ แต่ว่ามันหมดแล้วอ่ะ เสียดายอ่ะ เจ็บทั้งทีเอาไปนิดเดียว

พอลุกขึ้นมาก็เฉยๆนะไม่รู้สึกหน้ามืดอะไรอ่ะ ได้กินหนมกินน้ำฟรี แล้วก็ได้เสื้อมา 1 ตัวฟรี

แลกกับความเจ็บ 555+

เมื่อคืนบอลคู่แรกไม่ได้ดูเพราะมีรายการพิเศษ

ส่วนคู่ 2 เชก กับ สหรัฐ ก็สนุกดี

ทีเด็ด อยู่ที่คู่ที่ 3 ครับ มันมาก อิตาลี โครตเก่งอ่ะ เล่นเข้าขากานมาก

ตอนแรกเกือบไม่ได้ดูแล้ว เพื่อนกอร์ฟแม่งชวนไปเล่นวอคราฟ พอไม่ไปแม่งบ่น

แต่พอไปแม่งไม่มีเครื่องให้กูอีก-*- ให้กูไปนั่งรอ เลยนั่งดูบอลไป

พอจบครึ่งแรกเลยกลับมานั่งดูที่หอ พอนั่งๆไปซักพักเริ่มเลื้อย แล้วก็หลับ 555+

สรุปว่าดูไม่จบเหอๆๆ  แต่อิตาลีก็ชนะไปตามคาด 2-0 (น่าจะเยอะกว่า) ปีนี้อิตาลีเก่งดี เหอๆ

 

 

To be continue